به گزارش تازهنیوز، در بازاری که پلتفرمهای دیجیتال بخش بزرگی از توجه مخاطبان را به خود اختصاص دادهاند، یک رسانه مستقل در نیویورک میخواهد ثابت کند که برای زنده ماندن روزنامهنگاری، همیشه به آگهیدهندگان بزرگ نیاز نیست؛ گاهی هزاران مخاطبی که حاضرند برای خبر پول بدهند، میتوانند پایه یک کسبوکار رسانهای باشند. رسانه محلی Hell Gate با حدود ۱۱ هزار مشترک پولی و درآمد اشتراکی سالانه بیش از یک میلیون دلار، نمونهای قابلتوجه از تلاش برای ساختن مدلی متفاوت در اقتصاد رسانه است.
مدل اشتراکی؛ مخاطب بهجای آگهیدهنده
رسانه «هل گیت» رسانهای مستقل در نیویورک است که مالکیت آن در اختیار روزنامهنگارانش قرار دارد. این مجموعه در گزارش مالی سال ۲۰۲۶ خود اعلام کرده که انتظار دارد درآمد سالانهاش به حدود ۱٫۵ میلیون دلار برسد.
بر اساس گزارش مؤسسه نیمن لب در دانشگاه هاروارد، این رسانه حدود ۱۱ هزار مشترک پولی دارد و درآمد سالانه تکرارشونده اشتراکهای آن از یک میلیون دلار فراتر رفته است. در سه فصل نخست سال نیز درآمد اشتراکی آن به حدود ۶۶۰ هزار دلار رسیده؛ درحالیکه درآمد تبلیغاتی در همین دوره بیش از ۲۰ هزار دلار بوده است.
این رسانه همچنین نزدیک به ۶۴ هزار عضو رایگان در خبرنامههای خود دارد؛ مخاطبانی که میتوانند به مشترکان پولی آینده تبدیل شوند. کمکهای مالی و حمایت بنیادها نیز از دیگر منابع درآمدی این مجموعه هستند.
این ارقام نشان میدهند که «هل گیت» بخش عمدهای از درآمد خود را نه از فروش فضای تبلیغاتی، بلکه از رابطه مستقیم با مخاطبان تأمین میکند.
آیا این مدل میتواند جای تبلیغات را بگیرد؟
تجربه«هل گیت» نشان میدهد که اشتراک پولی میتواند ستون اصلی اقتصاد یک رسانه باشد؛ اما به معنای حذف کامل سایر منابع درآمد نیست. این رسانه برای سال ۲۰۲۶ درآمدی حدود ۱٫۵ میلیون دلار پیشبینی کرده و انتظار دارد حدود یکچهارم درآمدش از کمکها و حمایتهای مالی تأمین شود. همچنین از یک اعتبار مالیاتی ۱۵۷ هزار دلاری در ایالت نیویورک بهرهمند شده است.
چالش مهمتر، حفظ رشد مشترکان است. نرخ رشد مشترکان پولی «هل گیت» از ۶۹ درصد در سال قبل به ۲۲ درصد کاهش یافته است. این یعنی جذب مخاطبان اولیه آسانتر از تبدیل مخاطبان جدید به مشتریان وفادار است. این رسانه حتی آزمایش کرده که دسترسی رایگان به یکی از خبرنامههایش را بهطور مقطعی محدود کند تا کاربران بیشتری به اشتراک پولی روی بیاورند.
درس «هل گیت» برای رسانههای دیگر
موفقیت این رسانه را نمیتوان صرفاً به تعداد مشترکان آن نسبت داد. مالکیت کارکنان بر رسانه، تمرکز بر اخبار محلی نیویورک، انتشار خبرنامه و پادکست و سرمایهگذاری روی گزارشهای تحقیقی، اجزای یک مدل کسبوکار بههمپیوستهاند.
برای ناشران خبری، پیام اصلی روشن است: مخاطب فقط زمانی به منبع درآمد پایدار تبدیل میشود که محتوای رسانه را ارزشمند و متمایز بداند. اشتراک پولی میتواند وابستگی به تبلیغات را کاهش دهد، اما بدون روزنامهنگاری اختصاصی، رابطه مستقیم با خواننده و راهبردی برای حفظ مشترکان، بهتنهایی تضمینکننده بقا نیست.