اختلافات درون جریان اصولگرا، این بار از مرز انتقادهای معمول سیاسی عبور کرده و به تقابل علنی برخی چهره‌های جبهه پایداری با دیگر اصولگرایان رسیده است. در روزهای اخیر، مواضع امیرحسین ثابتی علیه محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس، و انتقادهای او از عملکرد دولت مسعود پزشکیان، بار دیگر این پرسش را مطرح کرده که آیا جبهه پایداری در حال فاصله گرفتن از سایر طیف‌های اصولگراست یا این رفتارها بخشی از رقابت‌های سیاسی درون یک جریان محسوب می‌شود؟
در شرایطی که اختلاف بر سر اداره وزارت اطلاعات، عملکرد دولت و حتی نحوه مواجهه رئیس مجلس با نمایندگان منتقد به موضوع مناقشه تبدیل شده، دامنه این اختلافات و تأثیر آن بر مناسبات سیاسی کشور اهمیت بیشتری پیدا کرده است.
محمد هاشمی رفسنجانی، فعال سیاسی، رئیس اسبق سازمان صداوسیما و عضو پیشین مجمع تشخیص مصلحت نظام که سابقه معاونت اجرایی رئیس‌جمهور و عضویت در حزب کارگزاران سازندگی را دارد، معتقد است اختلاف سلیقه در جامعه متکثر ایران امری طبیعی است، اما نباید صدای یک جریان اقلیت را با نظر عمومی جامعه اشتباه گرفت. او تأکید می‌کند که انشقاق در جریان اصولگرا بیش از آنکه برای کل کشور تعیین‌کننده باشد، می‌تواند به خود این جریان آسیب وارد کند.
اختلاف سلیقه سیاسی طبیعی است
محمد هاشمی رفسنجانی در گفت‌وگو با فرارو، با اشاره به اختلافات اخیر میان برخی چهره‌های جبهه پایداری و دیگر جریان‌های اصولگرا، اظهار کرد:« اختلاف سلیقه در همه طیف‌های سیاسی و حتی در سطح جامعه وجود داشته و موضوع تازه‌ای نیست. ما جامعه‌ای متکثر با جمعیتی حدود ۹۰ میلیون نفر داریم که طبیعی است افراد آن مسائل مختلف را از زاویه‌های متفاوتی ببینند و درباره موضوعات سیاسی، اجتماعی و اقتصادی دیدگاه‌های یکسانی نداشته باشند.»
وی افزود: «وجود اختلاف نظر به خودی خود ایرادی ندارد و نمی‌توان انتظار داشت همه افراد و جریان‌های سیاسی در تمام مسائل یکسان فکر کنند. آنچه اهمیت دارد، نحوه مواجهه با این اختلافات و حفظ منافع عمومی جامعه است. در واقع، مسئله اصلی این است که اختلاف دیدگاه‌ها به شکلی مدیریت شود که به انسجام اجتماعی و منافع ملی آسیب وارد نکند.»
اختلافات سیاسی را نباید با نظر عمومی جامعه اشتباه گرفت
این فعال سیاسی با اشاره به شرایط خاص کشور و تجربه مردم در مواجهه با بحران‌ها تصریح کرد: «مهم‌ترین مسئله، نظر و خواست مردم است. مردم ایران در مقاطع مختلف نشان داده‌اند که نسبت به مسائل کشور حساس هستند و در شرایط دشوار، از جمله دوران جنگ، در کنار حفظ کشور ایستاده‌اند. بنابراین نباید تصور کرد که هر موضع‌گیری یا اختلافی که از سوی یک گروه سیاسی مطرح می‌شود، لزوماً بازتاب‌دهنده نگاه عمومی جامعه است.»
او توضیح داد: «ممکن است گروهی از افراد در یک جریان سیاسی دیدگاه‌های خاصی داشته باشند و این دیدگاه‌ها را با صدای بلند مطرح کنند، اما نمی‌توان صرفاً به دلیل بازتاب رسانه‌ای این مواضع، برای آنها وزن و تأثیر تعیین‌کننده‌ای در جامعه قائل شد. به نظر من، باید میان صدای یک گروه سیاسی و خواست عمومی مردم تفاوت قائل شد. این دو الزاماً یکسان نیستند.»
وی با اشاره به اختلافات اخیر برخی چهره‌های جبهه پایداری با دولت و مجلس گفت: «اینکه یک گروه سیاسی با رئیس‌جمهور یا رئیس مجلس اختلاف نظر داشته باشد، موضوعی است که در فضای سیاسی ممکن است اتفاق بیفتد. حتی ممکن است این اختلافات در مقاطعی شدت پیدا کند و به شکل علنی بروز پیدا کند، اما نمی‌توان از این مسئله به‌تنهایی نتیجه گرفت که کل جامعه تحت تأثیر آن قرار گرفته یا مناسبات سیاسی کشور به‌طور اساسی تغییر کرده است.»
انشقاق در هر گروهی بیشتر به خود این جریان آسیب می‌زند
هاشمی در پاسخ به این پرسش که آیا تقابل جبهه پایداری با دیگر طیف‌های اصولگرا می‌تواند به تغییر موازنه قدرت در این جریان منجر شود، گفت: « انشقاق یا قدرت گرفتن یک جریان خاص در بخش اصولگرایی می‌تواند بر مناسبات داخلی این جریان تأثیر بگذارد. نمی‌توان گفت چنین اختلافاتی هیچ اثری ندارد، اما در عین حال نباید میزان تأثیرگذاری آن را بیش از اندازه واقعی ارزیابی کرد.»
او توضیح داد: «این اختلافات ممکن است در آینده بر موقعیت سیاسی گروه‌های مختلف اصولگرا، میزان نفوذ آنها و نحوه تعاملشان با یکدیگر تأثیر بگذارد. با این حال، به نظر من آثار چنین انشقاقی بیشتر متوجه خود آن جریان خواهد بود تا کل کشور. وقتی یک مجموعه سیاسی به جای تمرکز بر مسائل اصلی و مطالبات عمومی، بخش زیادی از انرژی خود را صرف اختلافات داخلی و تقابل با سایر گروه‌ها کند، طبیعتاً با مشکلاتی در انسجام و عملکرد سیاسی خود مواجه می‌شود.»
این فعال سیاسی تصریح کرد: «نمی‌توان گفت اختلاف میان گروه‌های اصولگرا یا تقابل آنها با دولت و مجلس هیچ اهمیتی ندارد، اما نباید آن را به‌عنوان مسئله‌ای تعیین‌کننده برای کل جامعه در نظر گرفت. در نهایت، مردم هستند که درباره عملکرد جریان‌های سیاسی قضاوت می‌کنند و تصمیم می‌گیرند کدام رویکرد را بپذیرند.»
مردم تحت تأثیر حملات یک جریان اقلیت قرار نمی‌گیرند
عضو پیشین مجمع تشخیص مصلحت نظام در ادامه با اشاره به مواضع تند برخی چهره‌های سیاسی علیه مسئولان کشور گفت: «مردم ایران جامعه‌ای هوشیار هستند و مسائل را با دقت دنبال می‌کنند. اینکه یک گروه اقلیت به رئیس‌جمهور، رئیس مجلس یا سایر مسئولان حمله کند، لزوماً به این معنا نیست که افکار عمومی نیز همان نگاه را پیدا می‌کند. مردم بر اساس مجموعه‌ای از تجربه‌ها و عملکردها قضاوت می‌کنند و نمی‌توان با چند موضع‌گیری یا حمله سیاسی، ذهنیت عمومی را به‌سادگی تغییر داد.»
وی ادامه داد: «در یک جامعه متکثر، طبیعی است که گروه‌های مختلف سیاسی برای بیان دیدگاه‌های خود تلاش کنند و حتی در مواردی با یکدیگر اختلاف داشته باشند. اما مسئله این است که این اختلافات تا چه اندازه با خواست و اولویت‌های مردم ارتباط پیدا می‌کند. به اعتقاد من، نباید تصور کرد هر صدایی که بلندتر شنیده می‌شود، الزاماً نماینده اکثریت جامعه است.»
هاشمی رفسنجانی تصریح کرد: «آنچه باید در اولویت قرار بگیرد، حفظ انسجام مردم و توجه به مسائل اصلی کشور است. اختلاف سلیقه سیاسی مسئله‌ای طبیعی است، اما نباید اجازه داد این اختلافات به موضوع اصلی فضای سیاسی تبدیل شود و مسائل مهم‌تر کشور را تحت‌الشعاع قرار دهد. جریان‌های سیاسی نیز باید بدانند که در نهایت، عملکرد آنها در برابر مردم مورد ارزیابی قرار می‌گیرد و تقابل‌های درون‌جریانی، بیش از هر چیز می‌تواند موقعیت خود آنها را تضعیف کند.»